Facebook-Like-Us1.png 

วันอาทิตย์ที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2556

บทกวี >> สื่อมารชน

สื่อมารชน  กระดาษเปื้อนหมึก
เคยเป็นเช่นกระจกเงาทุกเช้าตรู่
ส่องสัญญาณการรับรู้ผู้คนเห็น
ฉายความทุกข์ปลุกสำนึกอันลึกเร้น
จนโดดเด่นได้ชื่อ ‘สื่อสาระ’

สร้างมติมหาชนบนหยาดหมึก
จารบรรทึกสรรพปัญญาวิสาสะ
เหมือนแสงทองส่องทางสร้างพันธะ
โดยสัจจะปกปักคคนางค์

จนคืนร้าว...
แล้วจันทร์แรมก็ลัดหาวอยู่ไม่ห่าง
ขับอุษาคอยเยือนให้เลื่อนราง
ปล่อยหมอกเมฆขุ่นคว้างเข้ารุมเมือง

เขาว่าเงินใช้ผีโม่แป้งได้
สาอะไรสื่ออนาถเคยปราดเปรื่อง
เมือพ้นผ่านวันวามความรุ่งเรือง
ก็พร้อมเชื่องกับบทบาททาสนายทุน

แมลงเอ๋ย....แมลงวัน
ช่างน่าขันวิ่งไล่หาไออุ่น
จนด่าวดิ้นด่วนดับสรรพคุณ
เพราะหัวหมุนไปกับเล่ห์อเวจี

เคยกรองฝันกลั่นอารมณ์ระดมคิด
หมายลิขิตขีดเข้มเต็มหน้าที่
กลับจดจ้องประคองรับความอัปรีย์
ในนามแห่งศักดิ์ศรีสื่อมวลชน

แล้วยังมีหน้าไหนให้ไว้หน้า
เมื่อหน้าตาหน้าที่ล้วนปี้ป่น
ก็เหลือเพียงหน้าทาสและหน้าทน
ให้ผู้คนเรียกขาน ‘สื่อมารชน’

บทกวี >> สื่อมารชน


ไม่มีความคิดเห็น :