Facebook-Like-Us1.png 

วันอังคารที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

นิทาน (๑) ก.ไก่ ชมดง


ไก่ ไล่กิ้งก่า ก-กา แลเก้งกวาง
ไข่ ใครมาวาง ขืนทิ้งขว้างเขาจะขอ
ฃวด หายไปไหน ใครทิ้งไว้ในป่าหนอ

ควาย ไล่ชนตอ ลับคมเขาเหลาคมคง
คน หัวหยักหยัก บ้างคือยักษ์ในไพรพง
ฆ่า สัตว์ป่าดง เลอะเลือนหลงไร้เมตตา

งู ดูให้ดี ประโยชน์มีมากเชียวนา
จิบ จอก จาบคา บินเริงร่าลัดฟ้าไกล
โฉบ เฉี่ยวฉับฉับอินทรีจับปลาตัวใหญ่


ช้าง งาหายไป โหยหวลไห้หาไม่เจอ



ซาก สัตว์เรียงราย น่าใจหายใช่ไหมเธอ
เฌอ ใช่กระเฌอ ฌ เออ เฌอคือต้นไม้

หญ้า ระบัดยอด แทงตลอดทุกที่ไป
กฎ กำหนดไว้ โลกอยู่ได้ด้วยการุณ
รกชัฏ สัตว์ชอบซุก ยามภัยรุกเข้าซุกซุน


ฐาน ถิ่นค้ำจุน คอยเกื้อหนุนอุ่นกายใจ
ไพฑูรย์ เพชรตาแมว คือดวงแก้วสีไม้ไผ่

เฒ่า มากวุฒิวัย อย่าเผลอไผลล้อลามปาม
คุณ ใดหลายหลาก โทษยิ่งมากเป็นเงาตาม
ดอก ไม้แสนงาม สะพรึบพรั่งทั้งดงดอย


ต่อ แตน เต็มต้น แตกตื่นตนตั้งตาต่อย

ถ้ำ งามหินย้อย ริกริกร่อยทุกเถื่อนทาง
ทุ่ง โล่งครั้งนั้น เกลื่อนสมัน ทราย เก้ง กวาง
ธรรมชาติสร้าง ใช่มล้างจนสูญพันธุ์


นก เกลื่อนฟ้าคราม
คือความงามและความฝัน
ใบไม้ไหวสั่น พริ้วพร่างพรมห่มคลุมดิน
ป่าไม้ลำธาร ดุจดังบ้านของชีวิน
ผีเสื้อผกผิน กระซิบบอกสายลมไกว
ฝน หล่นจากฟ้า หอย ปู ปลา เริงน้ำใส
พืช แพร่พฤกษ์ไพร สูงลดหลั่นหลายชั้นเชิง
ฟัน ขบขวับขวับ กุบกุบกับหยุดยืนเบิ่ง
ภู ชะวากเวิ้ง สายน้ำตกซ่าโครมครืน
แมลง แข่งขับขาน สอดประสานเพลงกลางคืน


ใย ระโยงยื่น
ยะยับย้ำสีเงินยวง
รัง รวง และรู ร้อยรักอยู่ทุกรังรวง
ลิงชอบควักล้วง เขาจึงลวงเจ้าไปขาย
วัวแดง กระทิง โคไพร มหิงส์ วิ่งเร้นกาย
โศก เศร้าเสียดาย เขาคิดร้าย เจ้าจึงจำ
ฤาษี ชีไพรเอย วอนจงเผยชี้ทางนำ


เสือ สางสัตว์ส่ำ ล้วนรักตนเช่นคนเรา
หาง ห้อยโหนไม้ ปัดริ้นไรพอบรรเทา
 ฬา ฬ่อ คำเก่า  เดี๋ยวนี้เขาใช้ ล.ลิง
อารักขาไว้ เถิดดวงใจในทุกสิ่ง


โฮก ฮูมดังจริง นกฮูกนิ่งมองตาโต.









1 ความคิดเห็น :