วันเสาร์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2556

บทกวี ๐ โลกสีขาว..ของหนู

http://planetpt.blogspot.com/
 โลกสีขาวของหนูอยู่ที่ไหน มันอยู่ในกระดาษวาดเขียนหนู หรืออยู่ในชอล์คที่ถือในมือครู หรือเป็นเพียงคำหรูหรูหนูเคยฟัง โลกสีขาวอยู่ไหนหนูไม่เห็น ตั้งแต่เช้าจรดเย็นไม่เห็นหวัง เห็นแต่รอยขาดวิ่นอันภินท์พัง กับคราบอันเกรอะกรังประดังประเด ลับแววตาฝ่าสายลมจนคมกริบ เพ่งกระพริบตามทางไม่ห่างเห โลกวิมุติทรุดซวนแกมรวนเร เหมือนพ่ายพับกับเสน่ห์แห่งโลกีย์ โลกสีขาวจึงวันนี้กลายสีหม่น ฉาบทะเลผู้คนอยู่ทุกที่ เกลื่อนความหมองนองน้ำตาล้นราคี เปล่งประกายความดีด้วยสีดำ เหมือนไฟไหม้ฟ้าหม่นจนโลกมืด ม่านเทาทึมขึงพืดยังมิหนำ กาลกิณีผีร้ายร่ายระบำ เข้าเหยียบย่ำทำร้ายแต่วัยเยาว์
เด็กวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า 
ท่ามมรรคาอนาคตอันโฉดเขลา 
ถูกแต้มสีดิบด้านอยู่นานเนา 
ใต้เงื้อมเงาใบ้บอดตลอดทาง

 แล้วอย่างนี้..ไหนเล่าโลกขาวผ่อง 
ใครครอบครองแต่งเติมเพิ่มรอยด่าง 
เมื่อสีขาวเหมือนสีคล้ำโดยอำพราง 
ก็เหลือแค่อีกทาง...หนู..สร้าง..เอง!!






ไม่มีความคิดเห็น :

แสดงความคิดเห็น