วันเสาร์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2556

บทกวี >> โลกสีขาว..ของหนู

โลกสีขาวของหนู..อยู่ที่ไหน
 โลกสีขาวของหนูอยู่ที่ไหน มันอยู่ในกระดาษวาดเขียนหนู หรืออยู่ในชอล์คที่ถือในมือครู หรือเป็นเพียงคำหรูหรูหนูเคยฟัง โลกสีขาวอยู่ไหนหนูไม่เห็น ตั้งแต่เช้าจรดเย็นไม่เห็นหวัง เห็นแต่รอยขาดวิ่นอันภินท์พัง กับคราบอันเกรอะกรังประดังประเด ลับแววตาฝ่าสายลมจนคมกริบ เพ่งกระพริบตามทางไม่ห่างเห โลกวิมุติทรุดซวนแกมรวนเร เหมือนพ่ายพับกับเสน่ห์แห่งโลกีย์ โลกสีขาวจึงวันนี้กลายสีหม่น ฉาบทะเลผู้คนอยู่ทุกที่ เกลื่อนความหมองนองน้ำตาล้นราคี เปล่งประกายความดีด้วยสีดำ เหมือนไฟไหม้ฟ้าหม่นจนโลกมืด ม่านเทาทึมขึงพืดยังมิหนำ กาลกิณีผีร้ายร่ายระบำ เข้าเหยียบย่ำทำร้ายแต่วัยเยาว์
เด็กวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า 
ท่ามมรรคาอนาคตอันโฉดเขลา 
ถูกแต้มสีดิบด้านอยู่นานเนา 
ใต้เงื้อมเงาใบ้บอดตลอดทาง

 แล้วอย่างนี้..ไหนเล่าโลกขาวผ่อง 
ใครครอบครองแต่งเติมเพิ่มรอยด่าง 
เมื่อสีขาวเหมือนสีคล้ำโดยอำพราง 
ก็เหลือแค่อีกทาง...หนู..สร้าง..เอง!!

บทกวี >> โลกสีขาว..ของหนู





ไม่มีความคิดเห็น :

แสดงความคิดเห็น