Facebook-Like-Us1.png 

วันพุธที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2555

บทกวี >> เมืองคนดิบ


ใครบางคนอาจกำลังยืนหัวร่อ แต่เรามีเหตุผลพอจะร่ำไห้
ใครบางคนอาจกำลังยืนหัวร่อ
แต่เรามีเหตุผลพอจะร่ำไห้
กับหลายสิ่งที่เห็นที่เป็นไป
ด้วยสมเพชประเทศไทยในยามนี้

เกิดวิบัติประหัตชาติถึงอาจล่ม
การโค่นล้มดำเนินเกินหลีกหนี
ภาพตำตาสารพัดสัตว์อัปรีย์
หมายราวีรัฐวอดมิเว้นวัน

เมื่อชั่ว..โง่..ดื้อ..บ้า..มากันครบ
โลกก็ถึงจุดจบทุกสิ่งสรรพ์
ราวชีวิตพลัดหลงถูกลงทัณฑ์
ตกนรกนิรันดร์ทั้งลืมตา

เหมือนกันหมด..มองทางไหนไร้ที่หวัง
โลกสูญพลังแห่งธรรมมานำหน้า
เกลื่อนโขยงโกงกันไปโกงกันมา
ปลุกระดมปัญญาแค่หายัด

ยังมีใครไว้ใจใครได้อีกหรือ
ในเมืองที่มีแต่มือถืออสัตย์
คอยถาโถมจับจ้องประลองงัด
ด้วยเล่ห์กลสารพัดสารพิษ

หลักที่เคยเป็นหลักกลับปักเลน
ลู่ระเนนเห็นระบอบชอบเป็นผิด
ผวากร่างวางก้ามวางความคิด
วิปริตโสมมถล่มซ้ำ

เมื่อนั่งนิ่งก็คือยอมพร้อมให้อยู่
เมื่อไม่สู้ก็คือยอมให้เหยียบย่ำ
เมื่ออยู่เฉยก็คือยอมพร้อมระยำ
ให้เสี้ยนตำใจหงอหงอวันต่อไป.



ไม่มีความคิดเห็น :